خواستار دورى او از پايتخت شد و در 1282 ( 1865 ) به فرّخ خان تكليف گرديد كه يا پيشكارى وليعهد در آذربايجان يا فرمانروائى خراسان يا فارس را قبول كند . امين الدوله بملاحظاتى نپذيرفت و تقاضاى رفتن به كاشان نمود « 1 » . در ضمن نيز ميرزا نصر اللّه خان فرزند ارشد او حاكم كاشان گرديد . چندى بعد شاهزاده مسعود ميرزا كه به طهران بازميگشت از كاشان عبور كرد و بديدن امين الدوله در ملك شخصى او در فرخ‌آباد رفت و از قول شاه از او احوالپرسى كرد . در هنگام مراجعت به طهران مسعود ميرزا شرح خدمات امين الدوله را بعرض شاه مىرساند و پس از ده ماه دورى از مركز در 24 شوال 1282 ( مارس 1866 ) فرّخ خان به طهران احضار مىشود و در صفر 1283 مشاغل وزارت حضور همايون ، حكومت كاشان ، ادارهء ولايات اصفهان و فارس و نطنز و ادارهء گمركخانه‌ها را مىيابد « 2 » . در پايان همان سال وزير دربار مىشود و در ذى الحجه 1283 ( آوريل 1867 ) بعنوان رئيس ملتزمين ركاب عهده‌دار رياست كاروان سلطنتى كه عازم زيارت حضرت رضا بود ميگردد « 3 » . فرّخ خان امين الدوله در 18 صفر 1288 ( مه 1871 ) در اثر سكتهء قلبى در تهران فوت كرد و در مقبرهء خانوادگى واقع در صحن كهنهء حضرت معصومهء قم دفن گرديد . امين الدوله پنج پسر ( نصر اللّه خان ، محمد حسن خان ، محمد حسين خان كه پس از فوت پدر فرّخ خان ناميده شد ، محمد ابراهيم خان معاون الدوله و مهدى خان قائم‌مقام ) و يك دختر ( فاطمه خانم عيال اقبال الدوله ) داشت .

--> ( 1 ) - مصدق الدوله ، تاريخ غفارى ( خطى ) ج 1 ص 34 و 35 . ( 2 ) - مرآت البلدان ج 3 ص 59 . ( 3 ) - سفرنامهء ناصر الدين شاه به خراسان ( تهران 1283 قمرى ) ص 13 و مرآت البلدان ج 3 ص 68 و منتخب التواريخ مظفرى ( چاپ 1323 قمرى ) ص 352 .